Mondgezondheid bij predialysepatiënten, met de nadruk op parodontitis

Hoofdartikel

Bij patiënten met een chronische nierziekte (ckd) moet de orale en parodontale infectieload in het predialysestadium worden behandeld om latere complicaties bij dialyse of transplantatie te voorkomen. Parodontale gezondheid werd onderzocht door specifiek patiënten met diabetische nefropathie te vergelijken met patiënten met een andere nierziekte. Aan dit retrospectieve onderzoek namen 144 predialysepatiënten (waarvan 47 vrouwen) deel in de leeftijd van 23 tot 83 jaar, van wie er 52 (36%) leden aan diabetische nefropathie. Data over orale en algehele gezondheid, de Periodontal Inflammatory Burden Index (pibi) en de Total Dental Index (tdi) werden overgenomen uit ziekenhuisdossiers. De resultaten werden geanalyseerd met kruistabulatie, de Pearson-chi-kwadraattoets en binaire logistische regressie met de Wald-test. Van de patiënten met diabetische nefropathie en degenen met hoge HbA1c-waarden hadden respectievelijk 39 en 36% twee of meer locaties met pocketdieptes ≥ 6 mm vergeleken met 19% in de andere ckd-groep en 18% bij degenen met lagere HbA1c-waarden. De tdi-scores waren hoog bij 55% van de patiënten met diabetische nefropathie. HbA1c-waarden ≥ 6,5% werden bij 67% in verband gebracht met matige parodontitis en bij 62% met een verhoogde pibi. De conclusie luidde dat hoge HbA1cwaarden samenhingen met een hoge infectielast in de mond. Patiënten met diabetische nefropathie hadden vaker hoge tdi-scores en diepe pockets dan de andere ckd-patiënten. (Quintessence Int. 2015;46:899-907.)

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Lees verder

Lid worden

Abonneer nu of word lid om alle artikelen uit het tijdschrift te kunnen lezen.

Lid worden

Inloggen